Thursday, 4 December 2014

மாற்றாய்..



யோசிக்க தெரிந்த மனிதனின் மனது ஒரு விந்தையான ஒன்றுதான். ஒன்றை இழக்கும் சமயம் துக்கமும் மற்றொன்றை ஏற்கும் சமயம் மகிழ்வும் கொள்கிறது. அந்த மகிழ்வு கூட, எட்டாத ஓன்று கிட்டியதே என்பதற்காக அல்ல. எட்ட முடியாத ஒன்றுக்கு மாற்றாய் இதை ஏற்று, அதை அடையமுடியாத வருத்தத்தை துடைத்துக் கொள்ளத்தான் சந்தோஷிக்கிறது மனது. 

அழும் குழந்தையின் முன் அது ஆசைப்பட்ட குரங்கு பொம்மைக்கு பதிலாய் கரடி பொம்மையை வைத்தால், ஒரு நிமிடம் கையில் வைத்திருந்து இது அது அல்ல என்று உணர்ந்தவுடன் தூக்கி வீசிவிட்டு, மறுபடியும் அழத் தொடங்கும். இது ஒரு வகை தேடல். மனதின் தேடல். 

இந்த நிலையில், ஒன்றுக்கு மற்றொன்று மாற்றாகுமா? ஆகா. 

இதுவே உடலின் தேடலாக இருந்தால், ஒன்றுக்கு மற்றொன்று மாற்றாக முடியும். ஒருவன் பசியின் போக்கில் வாடுகிறான் என்றால், அவனுக்கு அசைவ உணவுதான் பசிக்கும் என்றோ, சைவ உணவு பசிக்காது என்றோ கட்டாயங்கள் இருக்காது. சைவமோ அசைவமோ எதை வேண்டுமானாலும் உண்டு பசியாற்றிக் கொள்வான். 

இந்த நிலையில் ஒன்றுக்கு மற்றொன்று மாற்றாகுமா என்றால் ஆகும்.  

மனிதனின் மனம் மட்டுமே இனம் புரியா உணர்வுகளைச் சுமந்து அலைகிறது. மாற்றாய் எதையும் கொள்ளத் தெரியாமல் முடிவுகளை தெரிவிக்க தவறுகின்றது. குழப்பம் என்பதன் வித்து இங்குதான் விதைக்கப்படுகிறது. எது நம் கையில் இருக்கிறதோ அதை கொண்டு வாழ்வோடு இணங்க கற்றுக் கொள்ளவேண்டும். 

வாழ்வின் காலங்கள் கணங்களில் கணக்கிடப்படுகிறது. அதில் இதை விடுத்து அது என்று பொழுதும் தேடலில் செலவிட முடியாது. கண்முன் இருப்பதை ஏற்று நடையின் வழியை செம்மைப்படுத்த வேண்டும்.

நானும் கணங்களுடன் நடக்கக் கற்றுக் கொண்டேன்...



2 comments:

  1. இருக்கும் வரை கற்றுக் கொண்டே இருக்க வேண்டும் - திருப்தியோடு...!

    ReplyDelete
  2. ji you are wrong
    a vegetarian by birth will not take nonvegetarian stuff even when he is starving
    MOTHER NATURE has provided things to eat for vegetarian people

    ReplyDelete