Tuesday, 27 May 2014

தளம்..




நிலையில்லாத தளங்களில் பயணிக்கிறேன். அசைவுகளின் சிறு விரிவுகளுக்கு மட்டுமே செவி சாய்க்கிறேன். அதுவும் அன்பை நோக்கியதாகவே இருக்கிறது.

நிலவின் முகம் எதைக் கொண்டு கழுவப்படுகிறது என்பதை பற்றி யோசிக்கத் தொடங்குகிறேன். அதுவும் கூட நிலவின் மீதான அன்பின் அடிப்படையில்தான். நிலவிடமிருந்து அன்பு பிரதிபலிப்பதாய் தோன்றுகிறது. என் கண்ணாடி நிறைய சமயங்களில் என்னிடம் பொய் சொல்லியிருக்கிறது. ஆனாலும் நிலவைக் காட்டி ஏமாற்றாது என்கிறதாய் ஒரு ஆயாசம்.

தளங்கள் வேறுபடும் போது ஒப்பீடுகள் தோன்றுகின்றன மனதில். அந்த நிமிடத்தில் தளங்களின் இடையே செல்லும் இருட்டு இடைவெளிகள் என்னை மிரட்டுகின்றன. எங்காவது ஒரு தளத்தில் சமனாய் பயணிக்க ஏதுவாகும் போது மனம் சலித்துக் கொள்கிறது. நிலையாமையை தேடி வேறொரு தளத்திற்கு தாவுகிறது.

தளம் தாண்டி சமவெளி பயணம் தெரிகிறது. செல்லும் வழிகளில் நிலையாமையின் கோடுகள் பள்ளங்களாய் காட்சி தருகின்றன. கடந்துக் கொண்டேயிருக்கிறேன். கானலின் காற்று ஒன்று என்னை உரசிச் செல்கிறது. எருமை ஒன்று அசை போடும் நேரம் நிமிர்ந்துப் பார்க்கிறது. அதன் மூச்சுக்காற்று நுரைகளுடன் காற்றில் கலக்கிறது.

சமவெளி நெருங்குகிறது. கால்களை எட்டிப் போடவிருப்பமில்லை. காற்றுடன் கைகளை கோர்த்து மெதுவாகவே நடக்கிறேன்...   



3 comments:

  1. சுவாசம் உயிருக்கு மட்டும் அல்ல மனத்துக்கும் தான்

    ReplyDelete
  2. என்ன இது புது வலைத்தளமா?

    ReplyDelete