Tuesday, 6 May 2014

அனுபவம்..


பால்ய வயதில் ஒன்றுமாய், பருவ வயதில் மற்றொன்றுமாய் அனுபவங்கள். நான் அதை அமைதியாய் நடந்தே கடந்திருக்கிறேன். தாண்ட எத்தனித்ததில்லை. இளவயதில் வண்ணத்துப்பூச்சிகள் வானம் தொட்ட போதும் அப்படிதான் நடந்திருக்கிறது.

வயதின் பாதையில் நம் கவனங்களின் ஆழமே அனுபவங்களை வழித்தடம் முழுவதும் பூக்களாக்கிப் பார்க்கிறது. கவனமற்று வாழும் சுவாசங்களில் வானவில்லின் வாசனையை நுகரமுடியாது. அனுபவங்களை உள்வாங்காத மனங்கள் எதிர்ப்படும் மரணங்களின் வாசங்களுக்கு கூட வழிவிடும்.  

சமவயதில் பயணிக்கும் மனிதரிடம் என்னால் அடையாளப்படுத்த முடியாத பலகீனங்கள் குவிந்துக் கிடக்கிறது. அவர்களிடமும் தேடல்கள் உண்டு. தேடலின் முடிவுகளில் அவர்கள் நினைப்பது கிடைப்பதில்லை. அவை விட்டு செல்லும் அனுபவங்களை ஒரு பாதையாக எடுத்துக் கொள்ளும் பக்குவம் இருப்பதில்லை. அவர்களுடன் பயணிப்பவர்களைக் காயப்படுத்திவிட்டு தன் வழக்கமான பாதையில் ஓடத் தொடங்குகிறார்கள்.

அனுபவங்கள் நமக்கு வெற்றி தோல்வியின் வழிக்காட்ட அமைந்தவையில்லை. அவையும் தன் போக்கில் செல்பவை. அவை விட்டுச் செல்லும் பக்கங்களை நாம் எடுத்து சேகரித்துக் கொள்ளவேண்டும். அதில் மகிழ்வென்றும் துக்கமென்றும் உணர்வுகளின் வார்த்தைகளைக் கொட்டி அவற்றை நிரப்ப வேண்டாம். அவை அப்படியே இருக்கட்டும். பின்னால் ஒரு நாள் வாசிக்க தேவைப்படும்.

நான் மனமற்று போயிருக்கிறேன். அதனால்தான் அனுபவங்களை நேசிக்க முடிகிறது. எந்த முடிவுகளையும் என் அனுபவங்கள் எனக்கு காட்டிச் சென்றதில்லை. ஆனால் தேடல்களுக்கான கைக்காட்டிகளாக அவை அமைந்துவிட்டிருக்கின்றன.

கூட்டமாய் செல்லும் ஆட்டின் மந்தையின் நடுவில் அமரும் தருவாயில், அவைகளின் மூச்சுக்காற்றும் குளம்பொலிகளும் உடல்கள் உராயும் சத்தங்களும் காதுகளில் அறைந்துக் கொண்டேயிருக்கும். அவை தாண்டிச் சென்ற பிறகும் அவை விட்டுச் சென்ற உடல் நாற்றத்தின் வாசம் அங்கே உலவிக் கொண்டேயிருக்கும். மனதிற்கு பிடித்திருந்தால் மறுபடியும் அவைகளின் நடுவே நாம் அமரலாம். மறுப்பிருந்தால் விலகி நடக்கலாம். அனுபவங்களும் அப்படிதான்.    

ஒவ்வொரு தேடலின் முடிவிலும் ஒரு வாசத்தை நம்மிடையே விட்டுச் செல்லும். பிடித்திருந்தால் அந்த பாதையில் பயணிக்கிறோம். மறுப்பிருந்தால் இந்த சத்தங்களும் வாசனைகளும் ஆட்டின் கூட்டத்திற்கு உரியவை என்றெண்ணிக் கொண்டு மேலே நடக்கத் தொடங்குகிறோம்.   

நானும் அப்படியே. எனக்காக நீர் கிழித்து வழிவிடும் நாரையின் கூர் அலகை வியந்துக் கொண்டே நடக்கத் தொடங்குகிறேன்..         



6 comments: